فرزندانمان محراب ، ملیکا و متین

دیشب گوشی بابابزرگت رو برداشتی بودی قاب پشت گوشی باز شده بود . بهت گفتم محراب ، بدو برو گوشی رو بده به بابابزرگ ، وگرنه با شما قهر می کنم . شما هم سریع رفتی گوشی رو دادی به بابابزرگ و اومدی پیش من . ازم سوال کردی مامانی منو دوست داری ؟ منم مثل همیشه گفتم : آره ، مگه میشه شما رو دوست نداشته باشم . بهم گفتی : خوب به بابابزرگ بگو دوباره گوشی شو به من نده چون که خرابش می کنم . ...

چند روزیه که مادرجون خیلی مریضه ، صبح و شب میره دکتر ، آزمایش ، عکس ، نوار قلب ، اکو و ... شبا وقتی میاد خونه از خستگی نای حرف زدن هم نداره محراب بیا با هم دیگه برای شفای همه مریضا به درگاه خدای بزرگ و مهربون دعا کنیم . بیا دستامون بلند کنیم و توی دلمون دعا کنیم ، دعاهای شما که حتماً مستجاب می شه چون فرشته های کوچولو که گناهی ندارن ، خدا هم که خیلی دوستشون داره بیا برای همسایه ها ، برای مادرجونت ، برای بابابزرگت که آسم داره ، برای پسرخاله های مامانی و برای همه مریضای دیگه . خدایا همه مریضا رو شفا بده   ...

ظهر که اومدم خونه ، خالت گفت : ساعت 9 صبح بود که محراب از خواب بیدار شد و گفت : آب می خوام . منم رفتم توی آشپزخونه براش آب آوردم وقتی آبش رو خورد ، بهش گفتم : شما جیگر منی . محراب با عصانیت گفت : نه ، نه ، نه ، من فقط جیگر مامانی هستم بی ادب خاله سمیه. ...

محراب این سری که رفتیم مشهد بابا محسن از بازار یک دوچرخه نارنجی رنگ برای شما خرید ، که خیلی هم دوستش داری ، شبها وقتی می خوای بخوابی هم دوچرخه ای که بابایی تازه خریده و هم سه چرخه رو میزاری بالای سرت و بعدش می خوابی ...

همیشه بهت می گم شما پسر منی ، عزیز منی ، عمر منی ، جون منی ، جیگر منی و ..                                    یه روز ازت پرسیدم : محراب شما جیگر کی هستی : گفتی جیگر مامانی  گفتی حالا مامانی جیگر کیه ؟ گفتی : جیگر مادرجون ، جیگر بابابزرگ و جیگر بابایی   ...

این اولین جمعه ای بود که من و شما بدون بابایی روزمون رو سپری کردیم . خیلی روز بدی بود ... هر کسی که آیفون در رو می زد شما می رفتی بیرون و می گفتی بابایی محسنم اومد اما وقتی در باز می شد و می دیدی که بابایی نیست برمی گشتی تو خونه و می گفتی میاد دیر نمی شه خوب حتما کاری داشته .  خلاصه تا شب هر زنگی که می خورد شما می رفتی بیرون که شاید شاید بابایی باشه . چقدر سخته انتظار اومدن کسی .... اونم کسی که برات خیلی عزیز.  

هر موقع که کتابمو برمی دارم که بخونم شما میای جلو می گی مامانی کتابتو می دی عکساشو نگاه کنم دست میزاری روی یک خطش می گی این چیه ، اگه عکسی داشته باشه می گی این چیه کتابو از اول تا آخرش ورق می زنی ، حتی اگه عکس هم نداشته باشه .     ...